Terugkeer vanuit WorldCups 2008!

Beste lezers,

Ik ben weer terug in ons kleine landje. Het voelt haast vreemd om weer thuis te zijn,
na een maand fulltime reizen en schieten.
Gelukkig bevalt het me prima om terug te zijn en kon ik van school een welverdiend
weekje ‘vakantie’ nemen. Ik moet zeggen, dat is hartstikke nodig!
Zoals jullie al wel weten van mijn vorige blog, ben ik begin maand mei naar
Hannover(Duitsland)en Plzen(Tsjechie)geweest.
De twee weken erna heb ik nog twee steden bezocht om te schieten,
namelijk Munchen(Duitsland)en Milaan(Italie)

Hier werden de WorldCups van 2008 gehouden.
Het was mijn eerste deelname aan deze geweldige wedstrijden!
WorldCup Munchen is een fantastische wedstrijd om mee te maken.
Ik had er al begin januari geschoten voor een internationale wedstrijd,
maar op een WorldCup sta je er toch echt anders.
Als nog had ik mijn zenuwen behoorlijk onder controle en had ik veel rust over mezelf,
wat uiteindelijk ook perfect uitkwam voor in de wedstrijd.
Deze verliep rustig, de zenuwen in het begin waren er wel,
maar verdwenen in de loop van de eerste tien schoten.
Dit gaf een uiteindelijke score van 389.
Voor een WorldCup is dit eigenlijk te laag om in de top mee te kunnen schieten,
maar voor dit jaar was dat niet echt mijn doel.
Voor mijn doen en zeker met een allereerste WorldCup mag ik er allerminst over klagen!
Natuurlijk doe je dat als schutter, want we willen altijd onze eigen score hoger en hoger.
Na deze WorldCup ben ik nog een week in Munchen gebleven vanwege de rest van het team
(die later moest schieten)en in de tussentijd heb ik wat van Munchen gezien,
maar natuurlijk ook wel het nodige getraind voor de volgende aankomende WorldCup.

WorldCup Milaan. Vanuit Munchen reisden we door naar Milaan.
Voor mij was dit volkomen nieuw, ik ben nog nooit in Oostenrijk/Zwitserland of Italie geweest!
De reis erheen verliep gemakkelijk en al met al was ik toch wel blij eindelijk
aangekomen te zijn in Milaan.
Italie: een land waar Engels sprekende mensen nauwelijks aanwezig zijn.
Al met al is Duits toch echt de ‘hoofdtaal’ van de schietwereld,
en Engels de tweede meest besproken taal.
Gelukkig is Spaans mijn moedertaal en helpt het mij dan ook in de meest rare situaties.
Je beseft wel hoeveel nut het heeft om deze talen te onderhouden!
De Italianen geven je ook een compleet andere behandeling als ze doorhebben
dat je het meeste van hun taal verstaat.
Bij beiden WorldCups waren erg veel landen aanwezig.
Van alle continenten waren landen overgevlogen om deze wedstrijd te schieten.
Vanuit Amerika tot Australie.
G-E-W-E-L-D-I-G!!!!
Ongelooflijke sfeer is er dan op de schietbaan.
Mijn tweede WorldCup was qua score wat minder, 387 van de 400, maar sinds mijn ‘dalletje’ van de afgelopen 2 weken(lees mijn vorige blog!)mag ik er alsnog zeer tevreden over zijn.

Ook heb ik beseft en gekeken naar mijn plaats tussen de WorldCup schutters
en weet ik dan ook dat ik de komende tijd hard aan de slag moet,
wil ik volgend jaar hoger uitkomen.
Ik heb mijn nieuwe persoonlijke doelen gemaakt voor het schietseizoen 2008/2009
en hoop ze allemaal stuk voor stuk te kunnen behalen.

Momenteel ben ik erg druk met nationale wedstrijden en op weg naar de Nederlandse Kampioenschappen, die geschoten word op zaterdag 21 juni.

Bedankt voor jullie steun tijdens deze geweldige ervaring en voor het lezen!

Liefs,

Uxua Beorlegui

ISCH Hannover/Grand Prix of Liberation Plzen 2008!

Beste mensen,

Net terug vanuit Plzen, Tsjechië en nu alweer druk aan het bloggen!
Ik moet zeggen het is wel even wennen om zo veel en zo snel achter elkaar weg te zijn.
Volledig gericht op het schieten.
Vorige week was ik de hele week aanwezig in Hannover(Duitsland).
Voor de bekende wedstrijd ISCH Hannover.
Het was de eerste keer dat ik aan deze wedstrijd deelnam en was ook
vooral erg benieuwd naar de plaats en hoe het zou gaan.

De laatste tijd tijdens de trainingen zijn mijn scores en gemiddelde ietsje gedaald.
Dit baarde mij tijd, zorgen, twijfels en angst.
In de schietsport hebben wij namelijk ook een ‘dip’.
Deze kan van korte duur zijn, van een paar weken maar ook tot 1 of 2 jaar.
Dit hangt ervan af van welke dip je hebt en natuurlijk welk karakter de schutter heeft.
Ik maakte me zorgen omdat de wat lagere scores zouden kunnen betekenen
dat ik in mijn dip zou kunnen zitten.
Dat is wel het laatste waar ik nu behoefte aan heb, zeker met de komende
WorldCups in het vooruitzicht.
De wedstrijd in Hannover maakte meer duidelijk en hakte de knoop voor mij door waardoor het kwam. Hierbij haalde ik een schamele score van 384, wat duidelijk ver onder mijn niveau is en al helemaal in de internationale competitie.
Vol twijfels en teleurstelling ging ik van de schietbaan af en praatte ik met de bondscoach
over de manier van het schieten tijdens deze wedstrijd.
Elke schutter heeft in het begin van de schietcarriere 2 fases: de onbewuste en de bewuste fase.
In de onbewuste fase schiet je “redelijk goed”, heb je veel onder controle en ben je zoals de naam al zegt, niet echt bewust van alles om je heen en wat je wel en niet kunt.
In de bewuste fase is juist veel het tegenovergestelde, je schiet wat lager je hebt minder controle over vele dingen zoals je concentratie vanwege je twijfels en je bent erg goed van bewust
hoe hoog je kunt schieten.
Dit laatste maakt dat je je alleen nog focust op de score, en dat is wel het laatste wat maakt
dat je die mogelijke score nog schiet.
Volgens de coach heb ik de stap van het onbewuste naar de bewuste fase gemaakt.

Ik ben zeer opgelucht hoe raar het ook klinken mag.
Nu weet ik tenminste wat ik eraan kan doen en wat het is, en dat scheelt weer wat zorgen.

Nu was nieuwsgierigheid een andere bezigheid, hoe zou ik schieten tijdens de wedstrijd in Pilzen, Tsjechië na dit nieuwtje?
Vrijdag 9 mei was het dan zover, de wedstrijd.
Vol goede moed, vastberadenheid om dit keer op techniek te letten in plaats van de score en vol liefde van verschillende mensen vanuit Nederland stapte ik de wedstrijd in.
Het resultaat was voor mij alsnog ietsjes laag maar een hele verbetering vergeleken met
de afgelopen weken en vooral met Hannover.
De score was 389 van de 400.
Ik ben er tevreden mee, al wil ik natuurlijk graag hoger, maar dat komt met de tijd wel.
Eerst maar eens dit afwerken.

Deze week woensdag vertrek ik richting Munchen voor de WorldCup,
en reis ik ook door naar Milaan voor de volgende WorldCup.
Rond 25 mei keer ik weer terug richting ons kikkerlandje.

Ontzettend bedankt voor het lezen en tot snel!

Liefs,
Uxua Beorlegui

Samen op de foto met Sven Martini, sponsor van Walther.
Hem kwam ik tegen tijdens de wedstrijd in Hannover.

Foto van de hele kernploeg.
Deze is gemaakt op 4 mei op de verjaardag van bondscoach Bernard.